James' Blog

In gesprek met Vincent Lodeweges

6 april 2017

Toen duidelijk werd dat indiaan worden toch niet helemaal binnen de mogelijkheden lag, besloot Vincent Lodeweges (36) zich vol overgave te richten op de studie fysiotherapie. In 2002 studeerde hij af en ging aan de slag bij een kleine praktijk om in 2004 ook te starten met de opleiding tot manueel therapeut. Vincent nam in 2009 de desbetreffende praktijk over en sinds 2013 is hij gevestigd aan de Rijswijkstraat 10 te Amsterdam. De praktijk bestaat uit vier medewerkers inclusief hijzelf. Naast zijn praktijk doceert Vincent aan de SOMT University of Physiotherapy (Master Manuele Therapie), is hij vader van twee kinderen, houdt hij van wintersport en heeft hij ondanks de kou veel warme herinneringen aan Scandinavië. James ging met Vincent in gesprek over passie, bevlogenheid, ontwikkelingen in het huidige fysiotherapie landschap en zijn favoriete boek.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, wat maakt jou een goede fysiotherapeut? “Je begint wel gelijk goed zeg, waarom ik een goede therapeut ben? Ik doe altijd mijn best om de gehele persoon voor me te zien. Lichaam en geest zijn met elkaar verbonden. Wat een persoon denkt daar voelt hij/zij iets bij en andersom, dat probeer ik in kaart te brengen. Ik werk vanuit passie en bevlogenheid en op basis van een helder beslissingsproces om zo tot de beste analyse en behandeling te komen”.

Wat is het vreemdst dat je ooit meegemaakt hebt in de praktijkruimte? “Ik denk niet dat ik dat kan vertellen”. “Aha zoiets als het beroepsgeheim”. “Ja, maar geloof me, iedere fysiotherapeut/manueel therapeut heeft wel een paar hilarische anekdotes, die ik hier dus niet kan noemen, helaas”. “Ik bewonder je discretie. Zal ik de volgende vraag maar stellen dan? “ “Lijkt me goed”.

Wat is een boek dat je al je collega’s zou aanraden? “Daar moet ik even over nadenken”.

Welk land zou je graag willen ontdekken? “Japan, Okinawa. En dat brengt me gelijk op het boek: ‘Ikigai’. Dat is het Japanse geheim voor een lang gelukkig leven. De mensen in Okinawa worden gemiddeld ouder dan in andere delen van de wereld. Het is een van de vijf blue zones. Het geheim zit hem denk ik in Ikigai”.

Van wie heb je het meest geleerd? “Pfff…ik snap nu waarom ze jou hebben gevraagd mij te interviewen. Goede vraag. Het eerste dat bij me opkomt is dat je leert van iedereen die je tegenkomt. Altijd en overal. Iemand die erg inspirerend voor mij is, is mijn vader. Evenals beroepsmatig Maarten Schmitt. Daarnaast leer ik nog steeds veel van Martijn Stenneberg en Marije Sleijser. De tijd die we met elkaar hebben doorgebracht tijdens onze opleiding tot manueel therapeut, de manier van denken die we daar hebben aangeleerd, het creëren van overzicht om het grotere geheel te kunnen doorgronden en nadenken over aspecten als waarom je de vraag stelt zoals je die je stelt, is nog steeds heel waardevol voor me.”

Je doceert zelf ook, wat is het belangrijkste dat je studenten probeert mee te geven?
“Ik denk dat het belangrijk is dat je dichtbij jezelf blijft en vanuit die passie werkt. Dat doe ik zelf en dat probeer ik de studenten mee te geven. Wat ik daarbij wel zie is dat waar het vak een meer wetenschappelijke benadering krijgt, wat ik als een positieve ontwikkeling beschouw, de toenemende administratieve lastendruk soms wel afbreuk doet aan de passie en bevlogenheid. Dit is iets waar zorgverleners in het algemeen denk ik meer en meer mee te maken krijgen”.

Hoe bedoel je dit precies? “Wegens toegenomen regelgeving op het gebied van kwaliteit en administratieve eisen gaat hier simpelweg meer tijd in zitten. Tijd die niet kan worden besteed aan het direct verlenen van zorg. Begrijp me niet verkeerd, het is goed dat het beroep evolueert en we kunnen als beroepsgroep niet zonder kwaliteitscriteria, maar laten we deze dan gebruiken om het op de inhoud beter te doen. Gelukkig zie je de beroepsgroep zich hier ook sterk voor maken”.

En een goed softwarepakket biedt hier natuurlijk ook uitkomst? “Zeker! Een systeem als James is handig omdat je vanuit daar alles in één keer kunt regelen. Het is intuïtief ontworpen, te vergelijken met Apple, en dat werkt voor mij erg prettig. Ik vind het belangrijk dat je zo min mogelijk stappen hoeft te doorlopen.  Daarnaast zijn we recent de Plusaudit met vlag en wimpel doorgekomen en het feit dat James continue met de branche in gesprek is om nieuwe functionaliteiten toe te voegen biedt naast het pakket dat nu al goed staat, nog meer potentie.

Daar heb ik geen woord meer aan toe te voegen. Tot slot, de laatste vraag. Geloof je in wonderen? “Ja. Ik vind het een mooie gedachte dat er onverklaarbaar mooie dingen kunnen gebeuren”.

Vincent is fysiotherapeut/manueel therapeut en aanstaande zaterdag net als James Software te vinden op het congres van de NVMT. Bij James Software zijn we ons er terdege van bewust dat de paramedische praktijk mensenwerk is. Om dit werk te vergemakkelijken hebben wij onze software ontwikkeld en blijven wij deze continue doorontwikkelen. Dit zodat u zich kunt richten op datgene wat u het liefste doet: zorg verlenen. Wij treffen u graag zaterdag op de beurs. Mocht u daar niet aanwezig zijn, we zijn altijd bereid tot het geven van een demo. Voor meer informatie over Vincent en zijn praktijk zie http://www.fysioamsterdamwest.nl/.

Delen:
Sanne HeemskerkIn gesprek met Vincent Lodeweges